Zamiokulkas
Zamiokulkas to roślina doniczkowa, która w ostatnich latach zyskała ogromną popularność i jest często prezentowana na zdjęciach wysyłanych roślin. Jej piękne, ciemnozielone liście i łatwość w uprawie sprawiają, że jest idealnym wyborem zarówno dla doświadczonych, jak i początkujących miłośników roślin. W tym artykule dowiesz się wszystkiego o Zamiokulkasie – od jego pochodzenia i charakterystyki, przez uprawę i pielęgnację, aż po ciekawostki i odmiany.
Spis treści
Zamiokulkas – król roślin doniczkowych?
Zamiokulkas, znany również jako Zamiokulkas zamiolistny (Zamioculcas zamiifolia), to roślina z rodziny obrazkowatych (Araceae). Pochodzi z suchych terenów Afryki Wschodniej, a konkretnie z Tanzanii i Zanzibaru, gdzie w naturze rośnie na sawannach i w lasach . Jego naturalne środowisko to górskie sawanny i gleby o małej zawartości składników odżywczych, gdzie często rośnie w cieniu wyższych roślin . To właśnie te warunki ukształtowały jego wyjątkową odporność na suszę i niedobór światła, co czyni go idealną rośliną do uprawy w domu.
Zamiokulkas jest sukulentem, co oznacza, że gromadzi wodę w swoich mięsistych liściach i kłączach . Dzięki temu może przetrwać długie okresy bez podlewania, co jest szczególnie ważne dla osób zapominalskich lub często podróżujących. Dodatkowo, Zamiokulkas jest rośliną oczyszczającą powietrze , co dodatkowo zwiększa jego atrakcyjność, zwłaszcza w wczesną wiosną, gdy zaczyna wypuszczać nowe liście.
Skąd pochodzi Zamiokulkas?

Jak już wspomniano, Zamiokulkas pochodzi z Afryki Wschodniej, a dokładniej z Tanzanii i Zanzibaru . W swoim naturalnym środowisku rośnie na sawannach i w lasach, gdzie panują trudne warunki – wysokie temperatury, susza i ubogie gleby. To właśnie te warunki ukształtowały jego wyjątkową odporność i zdolność do przetrwania w niesprzyjających warunkach.
Dlaczego Zamiokulkas jest tak popularny?
Popularność Zamiokulkasa wynika z kilku czynników:
- Łatwość w uprawie: Zamiokulkas jest rośliną o niewielkich wymaganiach, co czyni go idealnym wyborem dla początkujących . Toleruje szeroki zakres warunków oświetleniowych, od jasnego, rozproszonego światła po półcień, a nawet cień . Nie potrzebuje częstego podlewania i jest odporny na suszę . Jest to szczególnie korzystne dla osób mieszkających w apartamentach z ograniczonym dostępem do światła słonecznego lub dla osób, które często podróżują i nie zawsze mogą zapewnić regularne podlewanie.
- Dekoracyjność: Zamiokulkas lubi być umieszczany w zacienionych miejscach, co zwiększa jego dekoracyjność. Zamiokulkas charakteryzuje się pięknymi, ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi, które dodają elegancji każdemu wnętrzu . Jego minimalistyczny wygląd wpisuje się w nowoczesne trendy aranżacji wnętrz .
- Oczyszczanie powietrza: Zamiokulkas jest naturalnym filtrem powietrza, który produkuje duże ilości tlenu i pochłania dwutlenek węgla . Dodatkowo, usuwa z powietrza szkodliwe substancje, takie jak benzen, toluen i ksylen .
- Symbolika: Zamiokulkas symbolizuje odporność na niekorzystne warunki, co czyni go idealnym wyborem dla zapracowanych osób. W wielu kulturach Zamiokulkas, który naturalnie występuje w tropikach, jest uważany za roślinę przynoszącą szczęście i bogactwo. . Jest symbolem wytrwałości i przetrwania , a w Feng Shui jest kojarzony z dobrobytem i pozytywną energią .
- Nazwa „ZZ plant”: Nazwa „ZZ plant” pochodzi od skrócenia nazwy botanicznej Zamioculcas zamiifolia .
Charakterystyka Zamiokulkasa
Zamiokulkas to roślina o zwartym pokroju, dorastająca do około 1 metra wysokości . Jego częścią podziemną jest grube, mięsiste kłącze, w którym gromadzi zapasy wody . Z kłącza wyrastają grube, mięsiste ogonki liściowe, na których osadzone są naprzemianlegle ciemnozielone, błyszczące listki .
Budowa Zamiokulkasa
Zamiokulkas ma ciekawą budowę, która pozwala mu przetrwać w trudnych warunkach. Składa się z:
- Kłącza: To podziemna część rośliny, która służy do magazynowania wody i składników odżywczych. Kłącze Zamiokulkasa jest grube, mięsiste i bulwiaste . Jest jasnobrązowe i posiada liczne pąki przybyszowe, z których wyrastają liście .
- Łodyg: Łodygi Zamiokulkasa, a właściwie ogonki liściowe, są grube i mięsiste, u nasady silnie rozdęte . Mają zieloną barwę z nieregularnymi, brązowozielonymi plamkami i prążkami .
- Liści: Liście Zamiokulkasa są jego największą ozdobą. Są ciemnozielone, błyszczące, mięsiste i mają owalny kształt . Osiągają długość do 10 cm i są równomiernie rozłożone na łodydze . Liście są grube i mięsiste, ponieważ gromadzą w sobie wodę, co pozwala roślinie przetrwać okresy suszy . Zawierają również wysokie stężenie chlorofilu, co pozwala im na efektywną fotosyntezę nawet przy ograniczonym dostępie do światła .
- Kwiatów: Kwiaty Zamiokulkasa w warunkach domowych są rzadkością . Jeśli jednak roślina zakwitnie, to latem lub jesienią . Kwiatostanem jest kolba, która wyrasta nisko nad podłożem, jest mało widoczna i mało ozdobna . Kwiaty są białokremowe i przypominają kwiaty anturium .
Jak wyglądają kwiaty Zamiokulkasa?
Kwiaty Zamiokulkasa są kolbowate, osłonięte jasnozieloną pochwą . Wyrastają nisko nad ziemią i są mało widoczne .
Jak pachną kwiaty Zamiokulkasa?
Informacja o zapachu kwiatów Zamiokulkasa nie jest dostępna w udostępnionych materiałach.
Czy Zamiokulkas jest trujący?
Tak, Zamiokulkas jest trujący . Jego sok zawiera kwas szczawiowy, który może powodować podrażnienia skóry i błon śluzowych . Toksyczność jest jednak umiarkowana i aby faktycznie zaszkodził, trzeba by spożyć go w większej ilości . Roślina ma gorzkawy smak, dlatego nie stanowi atrakcyjnego kąska dla zwierząt domowych, takich jak koty i psy . W przypadku kontaktu z sokiem Zamiokulkasa należy przemyć skórę wodą, ponieważ sok rośliny powinny być traktowany z ostrożnością. .
Uprawa Zamiokulkasa

Uprawa Zamiokulkasa jest stosunkowo prosta, dzięki jego niewielkim wymaganiom. Poniżej przedstawiono najważniejsze zasady uprawy:
Stanowisko dla Zamiokulkasa
Światło
Zamiokulkas preferuje stanowiska z dużą ilością rozproszonego światła, ale roślina najlepiej znosi również warunki półcieniste. . Może rosnąć w miejscach o różnym nasłonecznieniu, od jasnego, rozproszonego światła po półcień . Należy jednak unikać bezpośredniego nasłonecznienia, które może powodować poparzenia liści i pojawianie się brązowych plam . Młode rośliny można uprawiać na parapetach okiennych skierowanych na północ lub wschód, ale z czasem, gdy roślina się rozrośnie, warto przenieść ją w miejsce o większej ilości światła rozproszonego . Zamiokulkas potrafi przetrwać nawet przy wyłącznie sztucznym oświetleniu, co czyni go idealnym wyborem do biur i pomieszczeń z ograniczonym dostępem do naturalnego światła.
Temperatura
Optymalna temperatura dla Zamiokulkasa to 20-30°C . Zimą temperatura nie powinna spadać poniżej 10°C, ponieważ może to zahamować wzrost rośliny i spowodować zamieranie liści . Należy również unikać nagłych zmian temperatur i przeciągów, które mogą prowadzić do szoku termicznego objawiającego się opadaniem liści lub ciemnymi plamami na liściach .
Wilgotność powietrza
Zamiokulkas dobrze znosi suche powietrze i nie wymaga zraszania .
Podłoże dla Zamiokulkasa
Zamiokulkas najlepiej rośnie w żyznej, próchnicznej i przepuszczalnej ziemi o lekko kwaśnym odczynie (pH 5,5-6,5) . Do podłoża warto dodać piasku lub drobnego żwiru, a także zapewnić drenaż na dnie doniczki, np. w postaci keramzytu . Doniczka, w której uprawiamy Zamiokulkasa, powinna być szersza niż wyższa, aby zapewnić odpowiednią przestrzeń dla rozrastających się kłączy . Ważne jest również, aby doniczka miała duże otwory odpływowe, które zapobiegną gromadzeniu się nadmiaru wody i gniciu korzeni .
Podlewanie Zamiokulkasa
Zamiokulkas jest sukulentem, dlatego należy go podlewać oszczędnie . Częstotliwość podlewania zależy od stanowiska, temperatury i rodzaju podłoża . Zamiokulkasa podlewamy dopiero wtedy, gdy podłoże przeschnie . Krótkotrwałe przesuszenie jest wręcz korzystne, ponieważ imituje naturalne warunki, w których roślina rośnie . Do podlewania najlepiej używać wody odstałej o temperaturze pokojowej, a najlepiej przegotowanej lub odstałej . Można również podlewać Zamiokulkasa wodą gazowaną . Unikamy polewania liści, ponieważ może to prowadzić do powstawania plam z osadów wapnia . Zbyt obfite podlewanie jest jednym z najczęstszych błędów w uprawie Zamiokulkasa i może prowadzić do gnicia korzeni, co szczególnie dotyczy młodszych roślin. . Jeśli zauważymy obecność ziemiórek w doniczce, może to być sygnałem, że podlewamy roślinę zbyt często .
Nawożenie Zamiokulkasa
Zamiokulkas jest wrażliwy na jałowienie gleby, dlatego w okresie wzrostu wymaga regularnego nawożenia . Nawozimy go co około 2 tygodnie nawozem płynnym do roślin zielonych . W okresie jesienno-zimowym nie stosujemy nawozów . Niektórzy hodowcy stosują również skórki od banana jako naturalny nawóz dla Zamiokulkasa .
Przesadzanie Zamiokulkasa
Młode rośliny przesadzamy co roku, starsze co 2-3 lata . Przesadzamy je do doniczki o średnicy większej o około 3 cm od poprzedniej . Podczas przesadzania należy delikatnie obchodzić się z rośliną, ponieważ ma wrażliwe kłącza . Po przesadzeniu Zamiokulkas może potrzebować czasowego podparcia, np. za pomocą drabinki lub patyczka do kwiatów doniczkowych .
Rozmnażanie Zamiokulkasa
Sadzonki liściowe
Zamiokulkasa można rozmnażać przez sadzonki liściowe . W tym celu odcinamy listki z dolnej części łodygi i umieszczamy je w wilgotnym podłożu, które powinno być próchnicze. . Sadzonki ukorzeniają się po około 4 tygodniach w temperaturze 22-23°C, co jest idealnym okresem wegetacji dla tej rośliny. . Aby przyspieszyć proces ukorzeniania, można zastosować ukorzeniacz . Do ukorzeniania sadzonek liściowych najlepiej sprawdzi się podłoże złożone z równych proporcji torfu, perlitu i piasku .
Podział kłączy
Innym sposobem rozmnażania Zamiokulkasa jest podział kłączy . Najlepiej dokonać tego podczas przesadzania rośliny .
Pielęgnacja Zamiokulkasa
Pielęgnacja Zamiokulkasa jest prosta i ogranicza się do kilku podstawowych zabiegów:
- Podlewanie: Jak już wspomniano, Zamiokulkasa podlewamy oszczędnie, dopiero gdy podłoże przeschnie.
- Nawożenie: W okresie wzrostu nawozimy roślinę co około 2 tygodnie nawozem płynnym do roślin zielonych, aby utrzymać odczyn lekko kwaśny.
- Przesadzanie: Młode rośliny przesadzamy co roku, starsze co 2-3 lata.
- Czyszczenie liści: Regularnie przecieramy liście z kurzu wilgotną ściereczką, aby zapewnić im odpowiednie warunki do fotosyntezy .
- Obracanie doniczki: Liście Zamiokulkasa wyginają się w stronę światła, dlatego warto regularnie obracać doniczkę, aby roślina równomiernie się rozwijała, a uprawa i pielęgnacja zamiokulkasa była skuteczna. .
- Zapewnienie podpory: Po przesadzeniu Zamiokulkas może potrzebować czasowego podparcia.
- Zwiększanie wilgotności: Jeśli chcemy zwiększyć wilgotność powietrza wokół rośliny, możemy umieścić doniczkę na podstawce z keramzytem i wodą, co pomoże w pielęgnacji rośliny w okresie wegetacji, a także zmniejszy ryzyko, że zamiokulkas zachoruje na fytoftorozę.
Choroby i szkodniki Zamiokulkasa

Zamiokulkas jest rośliną odporną na choroby i szkodniki, ale niewłaściwa pielęgnacja może osłabić jego odporność.
Najczęstsze choroby Zamiokulkasa
Żółknięcie liści
Żółknięcie liści może być spowodowane przelaniem rośliny, zbyt niską temperaturą lub naturalnym procesem starzenia się liści . W przypadku przelania, liście żółkną i opadają, a bulwy zaczynają gnić . Jeśli bulwy są zdrowe, nie ma potrzeby ich usuwania, ponieważ mogą w dalszym ciągu wytwarzać nowe liście .
Gnicie korzeni
Gnicie korzeni jest zazwyczaj spowodowane nadmiernym podlewaniem, dlatego należy podlewać roślinę z umiarem, zwłaszcza w zimowym okresie. , ale może być również spowodowane zbyt silnym nawożeniem .
Plamy na liściach
Plamy na liściach mogą być spowodowane poparzeniem słonecznym lub chorobami grzybowymi .
Najczęstsze szkodniki Zamiokulkasa
Przędziorki
Przędziorki to mikroskopijne pajęczaki, które żerują na liściach, powodując ich żółknięcie i zasychanie . Ich żerowaniu sprzyja wysoka temperatura i suche powietrze .
Wełnowce
Wełnowce to owady, które wysysają soki z rośliny, powodując jej osłabienie i deformację liści . Przypominają małe, białe kłaczki waty i ukrywają się w zagłębieniach liści i łodyg .
Mszyce
Mszyce to owady, które żerują na młodych liściach i pędach, wysysając z nich soki . Skutkiem ich żerowania są zdeformowane liście, zahamowany wzrost i lepka wydzielina, która może prowadzić do rozwoju grzybów .
Jak zwalczać choroby i szkodniki Zamiokulkasa?
W przypadku chorób grzybowych należy usunąć chore części rośliny i zastosować fungicyd . Można również sięgnąć po biopreparat Biosept Active . Szkodniki można zwalczać za pomocą środków owadobójczych lub domowych metod, takich jak przemywanie liści wodą z mydłem lub olejem neem . Olej neem można stosować również profilaktycznie co 2-3 tygodnie . W przypadku ziemiórek można zastosować nadtlenek wodoru rozcieńczony w wodzie , żółte lepy , drapieżne nicienie Bionem Off lub pałeczki owadobójcze . Warto również ograniczyć podlewanie i pozwolić glebie przeschnąć . Można również zastosować warstwę piasku na wierzchniej warstwie gleby, aby odstraszyć ziemiórki .
Ciekawostki o Zamiokulkasie
Czy Zamiokulkas oczyszcza powietrze?
Tak, Zamiokulkas oczyszcza powietrze . Produkuje duże ilości tlenu i pochłania dwutlenek węgla, co czyni go rośliną o dużej odporności na zmiany warunków środowiskowych, a jego wymagania i uprawa są stosunkowo proste. . Dodatkowo, usuwa z powietrza szkodliwe substancje, takie jak benzen, toluen i ksylen .
Czy Zamiokulkas przynosi szczęście?
W wielu kulturach Zamiokulkas jest uważany za roślinę przynoszącą szczęście i bogactwo . Jest często nazywany „drzewkiem pieniędzy” lub „drzewkiem szczęścia” . W Feng Shui jest kojarzony z dobrobytem i pozytywną energią .
Jakie są odmiany Zamiokulkasa?
Oprócz klasycznego Zamiokulkasa zamiolistnego (Zamioculcas zamiifolia) istnieją również inne odmiany, takie jak:
| Odmiana | Charakterystyka |
|---|---|
| Zamiokulkas zamiolistny | Intensywnie zielone liście Zamiokulkasa wypuszczają duże ilości tlenu, co wpływa pozytywnie na jakość powietrza w pomieszczeniu. |
| Zamiokulkas raven | Ciemne, niemal czarne liście |
| Zamiokulkas zenzi | Gęsto ułożone, mięsiste liście, idealny do małych przestrzeni |
| Zamiokulkas supernova | |
| Zamiokulkas supreme | |
| Zamiokulkas zamicro | |
| Zamiokulkas variegata chameleon |
Zamiokulkas w feng shui
W Feng Shui Zamiokulkas jest symbolem stabilności, wzrostu i pozytywnej energii . Uważa się, że umieszczenie go w południowo-wschodnim rogu domu lub biura może przyciągnąć bogactwo i szczęście . Zamiokulkas jest kojarzony z elementem drewna, który symbolizuje wzrost, nowe początki, kreatywność i witalność . Według zasad Feng Shui, Zamiokulkas, który naturalnie występuje w Afryce, można umieścić w różnych pomieszczeniach:
- Salon: W salonie Zamiokulkas promuje harmonię i jedność.
- Biuro: W miejscu pracy Zamiokulkas wspiera kreatywność i produktywność.
- Sypialnia: W sypialni Zamiokulkas tworzy spokojną atmosferę i sprzyja relaksującemu snowi.
Inne ciekawostki
- Zamiokulkas wytwarza nasiona, które są podłużne i brązowe .
- W krajach afrykańskich Zamiokulkas jest wykorzystywany jako roślina lecznicza, zewnętrznie na ból ucha .
- Na Wyspach Brytyjskich Zamiokulkas jest potocznie nazywany „ogonem kucyka” i „grubym chłopcem” .
Podsumowanie
Zamiokulkas to roślina o wielu zaletach. Jest łatwa w uprawie, dekoracyjna, oczyszcza powietrze i jest kojarzona z pozytywną symboliką, a także naturalnie występuje w różnych środowiskach. To idealny wybór dla każdego, kto chce wprowadzić do swojego domu trochę zieleni i cieszyć się jej pięknem i korzyściami. Pomimo swojej „żelaznej” natury, Zamiokulkas ma również pewne wymagania, takie jak odpowiednie podlewanie i unikanie przeciągów. Warto również pamiętać o jego toksyczności i zachować ostrożność, zwłaszcza jeśli w domu są dzieci lub zwierzęta. Ogólnie rzecz biorąc, Zamiokulkas to doskonały wybór dla osób ceniących sobie piękno, łatwość uprawy i pozytywną energię, a także rzadkie podlewanie i przesadzanie. Zachęcamy do dodania Zamiokulkasa do swojej domowej kolekcji roślin!