Dowiedz się, kiedy i jak przycinać lawendę, aby była gęsta, zdrowa i długo kwitła. Eksperckie porady, metody i terminy cięcia lawendy w ogrodzie.
Spis treści
- Dlaczego warto przycinać lawendę? Najważniejsze korzyści z cięcia
- Kiedy jest najlepszy termin na przycinanie lawendy?
- Jak prawidłowo przycinać lawendę – praktyczny poradnik krok po kroku
- Najczęstsze błędy podczas cięcia lawendy – czego unikać
- Pielęgnacja lawendy po przycięciu: co dalej?
- Najczęściej zadawane pytania o cięcie lawendy
Dlaczego warto przycinać lawendę? Najważniejsze korzyści z cięcia
Cięcie lawendy to jeden z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych, które decydują o zdrowiu i wyglądzie tej wyjątkowej rośliny. Choć lawenda uchodzi za bylinę prostą w uprawie, bez regularnego przycinania bardzo szybko traci swój efektowny, zwarty pokrój – rozrasta się w nieestetyczne, wyłysiałe krzewinki, które słabo kwitną i są bardziej podatne na choroby oraz przemarzanie. Przycinanie lawendy stymuluje roślinę do wypuszczania nowych pędów i zagęszczenia korony, co sprawia, że z każdym sezonem staje się coraz bujniejsza i bardziej wytrzymała. Zabieg ten zapobiega starzeniu się i drewnieniu dolnych części pędów, które z wiekiem mogą łysieć i być bardziej narażone na uszkodzenia czy szkodniki. Systematyczne cięcie pozwala zachować kompaktowy, regularny kształt krzewinki oraz eliminuje martwe, chore czy uszkodzone fragmenty, dzięki czemu cała roślina rozwija się równomiernie, a powietrze swobodniej krąży w jej wnętrzu, ograniczając ryzyko rozwoju grzybów i pleśni. Właściwe przycinanie skraca też cykl regeneracji lawendy po zimie i sprzyja wytwarzaniu licznych, nowych pędów, które będą obficie kwitły przez długie tygodnie sezonu.
Jedną z najważniejszych korzyści regularnego cięcia lawendy jest utrzymanie intensywnego i długotrwałego kwitnienia – krzewinki, które są systematycznie przycinane, tworzą więcej nowych pędów kwiatowych, a ich kwiatostany są większe, bardziej barwne i aromatyczne. Lawenda zadbana poprzez przycinanie nie tylko pięknie wygląda, ale również zachowuje zdrowie, wykazuje lepszą odporność na choroby i szkodniki, a także ma znacznie większą szansę na dobre przezimowanie, szczególnie w naszym klimacie. Regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów pobudza roślinę do ponownego kwitnienia, co dla wielu ogrodników stanowi ogromną zaletę – można długo cieszyć się świeżymi, pachnącymi kwiatami, które są nie tylko ozdobą rabaty, ale także cennym surowcem do pozyskiwania olejków czy aromatycznych suszonych bukietów. Dodatkową korzyścią jest także łatwiejsza pielęgnacja roślin – cięta lawenda jest mniej narażona na rozkładanie się na boki, wymaga mniej podwiązywania, lepiej znosi upały i suszę, ponieważ gęsta, zwarta roślina ogranicza nadmierne odparowywanie wody z gleby. Stosując właściwe cięcie, można również kształtować lawendę w różne formy ozdobne, w tym niskie żywopłoty, kule czy niewielkie geometryczne kształty, co czyni tę roślinę niezwykle wszechstronną w aranżacji przestrzeni ogrodowej. Dla pszczół i innych zapylaczy regularnie przycinana lawenda pozostaje ważnym źródłem nektaru przez cały sezon, co sprzyja różnorodności biologicznej w ogrodzie. Krótko mówiąc – przycinanie lawendy to zabieg, który daje spektakularne efekty zarówno w aspekcie estetycznym, jak i zdrowotnym, przekładając się na korzyści dla rośliny, ogrodu oraz jego mieszkańców.
Kiedy jest najlepszy termin na przycinanie lawendy?
Najważniejszym aspektem prawidłowej pielęgnacji lawendy jest właściwy dobór terminu jej przycinania, który decyduje o kondycji, obfitości kwitnienia oraz formie tej rośliny. Lawendę przycina się dwa razy w roku – wczesną wiosną oraz po kwitnieniu latem. Wiosenne cięcie uznawane jest za najważniejsze, ponieważ to ono decyduje o tym, jak roślina będzie prezentowała się przez cały sezon. W Polsce najlepszym momentem na wiosenne przycinanie lawendy jest okres od połowy marca do początku kwietnia, natomiast na południu kraju czy w cieplejszych regionach można je przeprowadzić już pod koniec zimy, gdy miną największe mrozy, a roślina wyraźnie zakończy spoczynek zimowy. Trzeba jednak unikać cięcia zbyt wcześnie, gdy istnieje ryzyko powrotu silnych przymrozków, które mogą uszkodzić świeżo przycięte pędy. Kluczowe jest przy tym obserwowanie pogody i roślin – cięcie powinno odbywać się wtedy, gdy temperatury ustabilizują się powyżej zera, a lawenda zaczyna już lekko „startować” ze wzrostem. Przycina się wtedy zeszłoroczne pędy, usuwając stare, suche części i modelując kształt krzewinki, co pobudza roślinę do wypuszczania nowych pędów, zwiększa jej gęstość i gwarantuje obfite kwitnienie w sezonie letnim. Odpowiednia pora cięcia wpływa również na odporność krzewinki na choroby grzybowe oraz na rozwój zdrowych tkanek, ponieważ młode pędy są mniej podatne na infekcje, jeśli mogą się rozwijać w optymalnych warunkach pogodowych z dala od mrozu i nadmiaru wilgoci.
Drugim, równie ważnym terminem na przycinanie lawendy jest koniec lata, tuż po przekwitnieniu kwiatów – zwykle przypada to na przełom lipca i sierpnia, rzadziej na wrzesień przy chłodniejszym sezonie. Letnie cięcie polega głównie na skracaniu przekwitłych kwiatostanów, co nie tylko poprawia wygląd rośliny, ale także przeciwdziała nadmiernemu wysileniu krzewinki i stymuluje ją do wytwarzania kolejnych pąków oraz utrzymania zwartości pokroju przez resztę sezonu. To cięcie jest zazwyczaj mniej intensywne niż wiosenne, ponieważ nie dotyka się już starego zdrewniałego drewna, a jedynie usuwa się wierzchołki z przekwitłymi kwiatami. Przeprowadzenie zabiegu po kwitnieniu pozwala zahamować proces zawiązywania nasion, co mobilizuje lawendę do dalszego rozwoju wegetatywnego zamiast generatywnego. Należy jednak pamiętać, aby nie przycinać lawendy zbyt późno jesienią, bo młode pędy nie zdążą zdrewnieć przed nadejściem mrozów i mogą zostać uszkodzone zimą. Optymalny termin przycinania latem pozwala na utrzymanie zwartej, symetrycznej sylwetki krzewu przez całą zimę i minimalizuje ryzyko przemarznięcia. Harmonijne połączenie wiosennego i letniego cięcia sprawia, że lawenda przez cały sezon pozostaje zdrowa, bujna oraz niezwykle dekoracyjna, a w ogrodzie tworzy efektowne i pachnące rabaty, które przyciągają motyle i zapylacze. Z kolei w przypadku młodych sadzonek lub nowych nasadzeń pierwsze cięcia wykonuje się ostrożniej, nie skracając zbyt mocno pędów, aby nie osłabić młodej rośliny – stopniowo modeluje się ją w kolejnych latach. Regularność zabiegów oraz wybór odpowiedniego terminu to podstawa sukcesu w uprawie lawendy zarówno w ogrodach, jak i na balkonach czy w donicach.
Jak prawidłowo przycinać lawendę – praktyczny poradnik krok po kroku
Prawidłowe cięcie lawendy jest jednym z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych, które decydują o zdrowiu, wyglądzie i długowieczności tej popularnej rośliny ogrodowej. Zanim przystąpisz do cięcia, wybierz odpowiedni dzień – najlepiej suchy i słoneczny, by rany po cięciu szybko zabliźniły się i nie były narażone na infekcje. Bardzo ważne jest także przygotowanie odpowiednich narzędzi: do cięcia lawendy najlepiej nadają się ostre, czyste sekatory ogrodowe lub nożyce do żywopłotu w przypadku większych nasadzeń. Przed rozpoczęciem pracy narzędzia powinny być zdezynfekowane, aby nie przenosić chorób ani grzybów na nowe pędy. Przystępując do wiosennego cięcia, należy najpierw usunąć wszystkie zaschnięte, przemarznięte lub chore części rośliny. Następnie przejdź do przycinania zdrowych pędów – skracamy je o około 1/3 długości, pozostawiając na każdym pędzie minimum kilka centymetrów zielonych listków powyżej miejsca, gdzie pęd już zdrewniał. Niezwykle istotne jest, aby nie ciąć pędów w zbyt starsze, zdrewniałe części, gdyż lawenda bardzo słabo się z nich regeneruje i może nie wytworzyć nowych pąków. Zaleca się cięcie wszystkich pędów na zbliżoną wysokość, tak aby uzyskać półkulisty, zwarty pokrój krzewu, który umożliwi optymalne naświetlenie całej rośliny.
Letnie cięcie lawendy przeprowadza się zaraz po przekwitnięciu większości kwiatostanów. W tym celu skraca się pędy tuż poniżej przekwitłych kwiatostanów, starając się nie sięgać głęboko w zdrewniałe partie rośliny. To nie tylko poprawia kształt krzewinek, ale również pobudza ich siły witalne do wytworzenia nowych przyrostów i, w niektórych przypadkach, może nawet sprowokować ponowne kwitnienie pod koniec lata. Ważnym elementem letniego cięcia jest również regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, co zmniejsza ryzyko rozwoju chorób grzybowych i zapobiega osłabieniu rośliny. Zasady cięcia młodych sadzonek lawendy różnią się nieco od tych, stosowanych w przypadku starszych krzewów – w pierwszych latach wzrostu cięcie wykonuje się wyłącznie po to, by pobudzić rozkrzewianie się i utrzymać zwartą formę, skracając delikatnie tylko końcówki pędów. Lawenda nie przepada za radykalnym odmładzaniem, szczególnie jeśli przez wiele lat była zaniedbywana – wtedy najbezpieczniej przeprowadzać intensywniejsze cięcia stopniowo przez kilka sezonów, by nie narazić jej na szok. Po każdym cięciu warto zasilić lawendę niewielką dawką nawozu potasowego, co sprzyja zdrewnieniu pędów i lepszemu przygotowaniu rośliny do zimy. Odpowiednia technika oraz regularność cięcia zapewniają piękny, zwarty pokrój lawendy, obfite kwitnienie i zdrowy wzrost, chroniąc ją przed chorobami i nadmiernym osłabnięciem.
Najczęstsze błędy podczas cięcia lawendy – czego unikać
Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez ogrodników podczas przycinania lawendy jest zbyt późne wykonanie tego zabiegu, szczególnie przed zbliżającą się zimą. Gdy cięcie nastąpi w drugiej połowie jesieni, młode pędy nie zdążą zdrewnieć przed pierwszymi przymrozkami, co znacznie zwiększa ryzyko przemarzania oraz obumierania rośliny. To właśnie brak uwzględnienia cyklu wegetacyjnego lawendy sprawia, że rośliny przycinane w nieodpowiednim terminie tracą swoje walory dekoracyjne, podatne są też na stres i infekcje grzybowe. Równie szkodliwym błędem jest zbyt głębokie cięcie – zwłaszcza w starszych partiach krzewu, które już zdrewniały. Lawenda, w przeciwieństwie do wielu innych krzewów, bardzo słabo regeneruje się z twardego, starego drewna, dlatego zbyt mocne skrócenie pędów aż do części całkowicie zdrewniałych może doprowadzić do ich całkowitego obumarcia lub braku jakichkolwiek nowych przyrostów. Należy zawsze pamiętać, by zostawić część zieloną pędu, z której mogą wyrosnąć nowe pąki. Kolejnym powtarzającym się błędem jest brak regularności w przycinaniu – pominięcie cięcia przez jeden czy dwa sezony prowadzi do nadmiernego rozrzedzenia, osłabienia oraz starzenia się krzewinki, której bazowe pędy zaczynają się pokładać, roślina traci zwartą formę, a kwitnienie jest coraz mniej obfite i słabe jakościowo. Nieodpowiednie narzędzia to również często spotykany problem – używanie tępych, niedezynfekowanych sekatorów powoduje, że łodygi są miażdżone, co sprzyja powstawaniu ran, przez które łatwo dostają się patogeny wywołujące zamieranie pędów.
Wielu ogrodników, zwłaszcza początkujących, nie rozróżnia także cięcia pielęgnacyjnego od cięcia odmładzającego, przez co wykonują bardzo mocne cięcie u młodych roślin lub zupełnie pomijają skracanie starszych egzemplarzy, które szybko tracą wtedy walory dekoracyjne. Innym powszechnym błędem jest cięcie w dni deszczowe lub wilgotne – to idealne warunki do rozwoju infekcji grzybowych, a także do powstawania ran, które długo się goją. Nie bez znaczenia jest także niewłaściwa technika cięcia – wykonywanie krzywych, poszarpanych czy ukośnych cięć zamiast prostych, gładkich sprawia, że roślina wolniej się regeneruje, a miejsca po cięciu stają się bardziej podatne na choroby. Częstym błędem jest też niedostosowanie intensywności cięcia do wieku i kondycji lawendy – młode sadzonki wymagają lekkiego formowania, a starsze, silniejsze rośliny mogą znieść wyraźniejsze przycięcie. Brak nawożenia po cięciu lub stosowanie zbyt dużych dawek azotu zaraz po skracaniu pędów również wpływa niekorzystnie na lawendę, powodując rozwój zbyt bujnych, mało zdrewniałych przyrostów, które nie są odporne na zimowe warunki. Warto także unikać cięcia w okresach wysokich temperatur i suszy – roślina wtedy gorzej znosi stres, a miejsca po cięciu mogą przysychać i ulegać nekrozie. Niektórzy ogrodnicy bagatelizują również kształtowanie lawendy w pierwszych latach po posadzeniu – pominięcie tego procesu uniemożliwia uzyskanie gęstej, zwartej korony w przyszłości i skraca żywotność krzewiny. Niedopuszczalnym błędem jest całkowite pomijanie usuwania starych, suchych, porażonych chorobami pędów – utrudniają one prawidłowy rozwój młodych przyrostów, są rezerwuarem patogenów, a także ograniczają przewiewność wewnątrz rośliny, znacząco zwiększając ryzyko pleśni, szarej zgnilizny czy opadania liści. Regularne, właściwie przeprowadzone cięcie eliminuje wszystkie te zagrożenia i zapewnia lawendzie zdrowy, bujny wzrost przez wiele sezonów.
Pielęgnacja lawendy po przycięciu: co dalej?
Po przycięciu lawendy kluczowe jest zapewnienie jej odpowiednich warunków do regeneracji oraz dalszego, zdrowego wzrostu – pielęgnacja tuż po zabiegu ma ogromny wpływ na efektywność cięcia, siłę krzewinki i intensywność przyszłego kwitnienia. Przede wszystkim bezpośrednio po obcięciu wszelkich pędów warto monitorować rośliny pod kątem obecności chorób oraz szkodników, ponieważ świeże rany mogą ułatwiać dostęp patogenom. W razie zauważenia objawów grzybowych lub szkodników (np. mszyc, przędziorków czy skoczków) należy szybko zastosować odpowiednie środki ochrony – najlepiej naturalne, takie jak wyciągi z czosnku lub pokrzywy, a w razie poważniejszych infestacji bezpieczne środki chemiczne zgodne z zaleceniami producenta. Szczególnie istotne staje się zadbanie o prawidłową wilgotność gleby – tuż po przycięciu lawendę podlewamy umiarkowanie, wyłącznie wtedy, gdy gleba jest sucha na głębokości kilku centymetrów. Lawenda nie toleruje zalegającej wody, dlatego nawet w czasie regeneracji po zabiegu kluczowy pozostaje umiar; zbyt obfite podlewanie może prowadzić do gnicia korzeni i gwałtownego usychania rośliny. Zaleca się rozluźnienie gleby wokół krzewu poprzez delikatne spulchnienie jej widłami lub motyzką, co poprawia napowietrzenie systemu korzeniowego i wspomaga szybki wzrost nowych pędów. Warto także zadbać o ściółkowanie – warstwa drobnej kory sosnowej, żwiru lub drobnego grysu wokół rośliny ogranicza parowanie wody, zapobiega rozwojowi chwastów i przyspiesza regenerację, szczególnie w okresie upalnym.
Po każdym cięciu, zwłaszcza wiosennym, zaleca się zastosowanie nawozu o podwyższonej zawartości potasu oraz mikroskładników mineralnych. Najlepiej wybierać nawozy mineralne przeznaczone do roślin kwitnących lub specjalistyczne dla lawendy – potas i magnez wpływają na zawiązywanie się kwiatów oraz wzrost zdrowych, odpornych pędów. Nawożenie azotowe nie powinno być zbyt intensywne, by nie stymulować nadmiernego wzrostu liści kosztem kwitnienia. Dla zwolenników ekologii doskonałą alternatywą okażą się nawozy naturalne, takie jak kompost, wyciągi z pokrzywy lub biohumus. Po zasileniu rośliny warto delikatnie podlać, by składniki odżywcze dotarły w głąb bryły korzeniowej. Lawenda w okresie po cięciu powinna mieć zapewniony dostęp do słońca przez przynajmniej 6-8 godzin dziennie, dlatego nie dopuszczajmy do zacienienia krzewów przez inne rośliny ozdobne czy wysokie chwasty. Istotnym elementem opieki pozabiegowej jest także kontrola jakości powietrza wokół krzewu – dobre przewietrzanie ogranicza ryzyko pojawienia się chorób grzybowych i rozwoju szarej pleśni. W rejonach o dużej wilgotności lub podczas deszczowego lata można rozważyć prewencyjne opryski biopreparatami lub naturalnymi wyciągami (np. z grejpfruta czy czosnku), które wzmacniają odporność lawendy. W przypadku sadzonek młodych, przyciętych pierwszy raz, niezwykle ważne jest ochronienie ich przed przymrozkami i wahaniami temperatury – w okresie wczesnej wiosny oraz jesieni warto je dodatkowo ściółkować, okrywać agrowłókniną lub stroiszem. Jeśli cięcie przypadło późnym latem, nie zaleca się dodatkowego nawożenia azotem, by młode pędy mogły spokojnie zdrewnieć przed nadejściem zimy. W pierwszych tygodniach po cięciu warto regularnie usuwać ewentualne kwiatostany wtórne oraz resztki uschniętych pędów, by energia rośliny była kierowana przede wszystkim na przechowywanie składników odżywczych i rozbudowę silnych, zdrowych części nadziemnych. Od czasu do czasu kontrolujemy także gęstość korony – usuwając ewentualne niepotrzebne przyrosty, które mogą zaburzać formę krzewinki. Takie działania pozwalają utrzymać lawendę w znakomitej kondycji i zapewniają jej spektakularny wygląd przez kolejny sezon wegetacyjny.
Najczęściej zadawane pytania o cięcie lawendy
Cięcie lawendy budzi wiele wątpliwości zarówno wśród początkujących, jak i doświadczonych ogrodników. Jedno z najczęściej zadawanych pytań dotyczy najlepszego momentu na wykonanie cięcia. Eksperci podkreślają, że optymalnym terminem na główne cięcie wiosenne jest okres od połowy marca do początku kwietnia, gdy minie ryzyko silnych przymrozków, a roślina wchodzi w aktywny okres wzrostu. Drugie, tzw. letnie cięcie dedykuje się wykonaniu zaraz po kwitnieniu, co zazwyczaj zaczyna się na przełomie lipca i sierpnia – pozwala to nie tylko poprawić wygląd krzewu, lecz także wspomaga formowanie nowych zawiązków kwiatowych. Pytania pojawiają się również w kwestii głębokości cięcia: przyjmuje się, że zdrowe pędy należy skracać maksymalnie o 1/3 długości, unikając cięcia w zdrewniałą część, ponieważ z niej lawenda bardzo słabo odbija lub wcale. Wątpliwości nie brakuje także przy młodych roślinach – czy i jak wcześnie można je przycinać? Zaleca się, by pierwsze formujące cięcie wykonać już w roku posadzenia, skracając pędy o kilka centymetrów, co pobudzi rozkrzewienie, ale unikać zbyt głębokiego cięcia. Wielu ogrodników zastanawia się również, jakie narzędzia będą najlepsze do przycinania lawendy – najbezpieczniejsze są ostre sekatory oraz nożyczki ogrodowe, a podstawą jest ich każdorazowa dezynfekcja, by ograniczyć ryzyko rozprzestrzeniania się chorób. Kluczową kwestią jest też pogoda, w jakiej należy wykonywać zabieg – najlepiej zaplanować cięcie w słoneczny, suchy dzień, co zmniejsza ryzyko infekcji grzybowych. Kolejnym często pojawiającym się pytaniem jest to, jak radzić sobie ze starymi, zaniedbanymi krzewami lawendy, które długo nie były przycinane – w ich przypadku najlepiej podzielić renowację na kilka sezonów, stopniowo skracając sięgające zdrewniałych części pędy, aby nie narazić rośliny na szok i stopniowo klasycznie ją odmłodzić, choć zawsze istnieje ryzyko, że bardzo stare lawendy nie odbiją już od starego drewna. Wiele osób interesuje także, czy lawendę należy ciąć na jesieni – specjaliści tego nie zalecają, gdyż młode pędy nie zdążą zzdrewnieć przed nadejściem zimy i przemarzną.
Dużą popularnością cieszą się pytania o różnice w cięciu różnych odmian lawendy – na przykład lawenda wąskolistna („angielska”) najlepiej reaguje na regularne, głębokie przycinanie, dzięki czemu tworzy gęste kuliste formy i zachowuje żywotność nawet przez wiele lat. W przypadku odmian lawendy francuskiej czy hiszpańskiej cięcia powinny być ostrożniejsze, szczególnie w chłodniejszych rejonach Polski, gdzie te gatunki są mniej odporne na mróz – w ich przypadku często korzystniejsze okazuje się tylko lekkie formowanie. Wielu ogrodników pyta, czy da się uratować lawendę, jeśli została zbyt mocno przycięta – zwykle, jeśli cięcie było zbyt głębokie i weszło w stare drewno, roślina może już nie wypuścić nowych pędów lub odbije bardzo słabo. Dlatego podkreśla się kluczowe znaczenie umiaru i ostrożności. Nurtujące są także pytania o przycinanie lawendy w doniczce. Zaleca się stosowanie tych samych zasad, jednak przy lawendzie uprawianej na tarasie lub balkonie szczególnie ważna jest kontrola wilgotności i unikanie przelewania po zabiegu, a także zapewnienie odpowiedniej dawki światła. Pojawia się także kwestia, jakie nawozy stosować po cięciu – najlepsze są nawozy bogate w potas i fosfor, które wspomagają kwitnienie i poprawiają kondycję roślin; natomiast należy unikać nawozów azotowych, gdyż mogą powodować nadmierny wzrost zielonej masy kosztem kwiatów. Wśród ogrodników często przewija się mit, że lawendy nie trzeba systematycznie ciąć – brak regularnych cięć prowadzi do wyciągania się pędów, ogołacania podstawy i powstawania rzadkich, nisko osadzonych kwiatostanów. Równie istotne pytanie brzmi, jak postępować z gałązkami po cięciu – można je suszyć i wykorzystać do potpourri, woreczków zapachowych lub jako materiał do dekoracji. Osoby mające wiele okazów lawendy dopytują, czy warto wszystkie rośliny ciąć w tym samym dniu – można, o ile pogoda na to pozwala, co dodatkowo ułatwia organizację pracy, szczególnie w większych ogrodach. Nie brakuje pytań o cięcie lawendy przed zimą w razie nieoczekiwanych przyrostów po letnim cieciu – wówczas zaleca się raczej przetrzymanie rośliny do kolejnej wiosny, by chronić świeże, delikatne pędy przed przemarzaniem. Na koniec warto zaznaczyć, że systematyczność, odpowiednie narzędzia i dobór terminu do warunków klimatycznych są najczęściej przytaczanymi kluczami do sukcesu w uprawie pięknej, obficie kwitnącej lawendy.
Podsumowanie
Regularne cięcie lawendy to klucz do utrzymania jej pięknego wyglądu, zdrowia oraz obfitego kwitnienia przez wiele sezonów. Pamiętaj, by stosować się do wyznaczonych terminów i technik, unikać cięcia w stare, zdrewniałe pędy i zawsze dbać o odpowiednią pielęgnację po zabiegu. Dzięki właściwemu cięciu lawenda zagęści się, zachowa kulisty pokrój i będzie ozdobą każdego ogrodu. Przemyślana pielęgnacja oraz unikanie najczęstszych błędów sprawi, że roślina odwdzięczy się intensywnym zapachem i pięknym kolorem aż do późnej jesieni.